บทที่ 83

เดรเวน

ประตูไม้โอ๊กหนักอึ้งในห้องทำงานของข้าปิดกระแทกดังปังตามหลังมอร์กานา เสียงสะท้อนก้องกังวานไปทั่วผนังหินราวกับระฆังมรณะ ข้าทรุดกายนั่งลงบนเก้าอี้ มือสั่นเทาขณะเอื้อมไปหยิบขวดวิสกี้บนโต๊ะ ของเหลวสีอำพันแผดเผาลงไปในลำคอ เป็นความรู้สึกที่ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจจากไฟที่แผดเผาในอกได้เป็นอย่างดี

“ให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ